بارداری

با مشکلات رایج بارداری که ممکن است برایتان آزار دهنده باشند آشنا شوید!

در دوران بارداری ممکن است به مشکلات بارداری آزار دهنده‌ای برخورد کنید. البته اغلب این مشکلات جدی نیستند ولی باید تحت کنترل قرار بگیرند. گاهی مواقع این مشکلات به دلیل تغییرات هورمونی بدن و یا مسائل بهداشتی به وجود می‌آیند. در این مقاله از مجله نیلای به برخی از این مشکلات بارداری که شایع‌تر هستند خواهیم پرداخت.

مشکلات بارداری

بررسی شایع‌ترین مشکلات بارداری

۱. سقط شدن جنین

سقط شدن جنین در ۲۰ هفته اول بارداری ممکن است. در واقع سقط جنین از مهم‌ترین مشکلات رایج بارداری است. دلایل سقط جنین همیشه قابل تشخیص نیست. بیشتر سقط‌ها در سه ماهه اول بارداری یعنی ۱۳ هفته اول بارداری اتفاق می‌افتد. ناهنجاری‌های کروموزومی می‌تواند از رشد مناسب تخمک بارور جلوگیری کند و یا مشکلات جسمی در سیستم تولید مثل زنان می‌تواند رشد یک کودک سالم را دشوار کند.
سقط جنین گاهی سقط خود به خودی نامیده می‌شود. شایع‌ترین نشانه سقط، خونریزی غیرطبیعی از واژن است. علائم دیگر می‌تواند شامل درد و گرفتگی پایین شکم و از بین رفتن علائم بارداری مانند تهوع صبحگاهی باشد.
بیشتر سقط‌ها نیازی به جراحی ندارند. وقتی سقط جنین زیر ۱۲ هفته رخ می‌دهد، بافت اغلب حل می‌شود یا خود به خود و بدون نیاز به مداخله بیشتر ترمیم می‌یابد. برخی از آن‌ها نیز برای کمک به ترمیم بافت، به دارو یا یک عمل جزئی در مطب یا اتاق عمل احتیاج دارند.

۲. حاملگی خارج رحمی

تخمک بارور شده که در خارج از رحم قرار می‌گیرد، حاملگی خارج رحمی است. تخمک بارور شده به طور کلی در یکی از لوله‌های رحمی قرار می‌گیرد. به دلیل محدودیت‌های مکانی و کمبود بافت‌های پرورش دهنده در آن، جنین نمی‌تواند به درستی رشد کند. حاملگی خارج رحمی می‌تواند باعث درد شدید و آسیب به سیستم تولید مثل زن شود و به طور بالقوه تهدید کننده زندگی است. با ادامه رشد جنین، لوله رحمی پاره شده و خونریزی شدید داخلی به وجود می‏آید.
جنین در بارداری خارج رحمی زنده نخواهد ماند. جراحی و یا دارو و همچنین کنترل دقیق بر سیستم تولید مثل زنان توسط یک متخصص زنان لازم است. علل حاملگی خارج رحمی شامل حالتی است که در آن بافت سلولی که معمولاً در رحم رشد می‌کند در جای دیگری از بدن رشد می‌کند (آندومتریوز). همچنین ایجاد زخم در لوله‌های رحمی ناشی از عفونت قبلی به وجود آمده از راه مقاربت از عوامل دیگر ایجاد این نوع از مشکلات بارداری است.

دیابت بارداری

۳. دیابت بارداری

دیابت بارداری به نوعی دیابت گفته می‏‌شود که در دوران بارداری تشخیص داده می‌شود. این بدان معناست که شما در معرض خطر بیشتری برای دیابت پس از بارداری هستید؛ مانند دیابت نوع ۲، دیابت حاملگی نیز ناشی از مقاومت به انسولین است (بدن شما به هورمون انسولین به درستی پاسخ نمی‌دهد). برای اکثر زنان، دیابت حاملگی علائم قابل توجهی ایجاد نمی‌کند. در حالی که اکثر زنان مبتلا به دیابت حاملگی، نوزادانی سالم خواهند داشت، این بیماری می‌تواند خطر داشتن جسمی بزرگ‌تر از حد طبیعی در کودک را افزایش دهد.
سایر خطرات بهداشتی برای کودک عبارتند از:

  • زردی
  • سندرم دیسترس تنفسی
  • سطح غیرمعمول کم مواد معدنی در خون
  • افت قند خون

دیابت بارداری از طریق تغییر رژیم غذایی و نظارت دقیق بر سطح قند خون درمان می‌شود. داروهای خوراکی برای کاهش سطح گلوکز نیز ممکن است لازم باشد. هدف این است که سطح قند مادر را برای دوران بارداری در یک حد طبیعی نگه داشته شود؛ بنابراین دیابت بارداری از مشکلات بارداری است که باید بیشتر مورد توجه قرار گیرد.

مشکلات بارداری

4. نارسایی دهانه رحم از مشکلات بارداری

نوزادی که در حال رشد است به طور مداوم به دهانه رحم مادر باردار فشار می‌آورد. در موارد نادر، فشار بر دهانه رحم بسیار زیاد می‌شود. این امر باعث باز شدن دهانه رحم قبل از آماده شدن نوزاد می‌شود که به آن نارسایی دهانه رحم یا دهانه رحم ناتوان گفته می‌شود. زنانی که قبلاً بارداری‏های پیچیده به دلیل نارسایی دهانه رحم داشته‌اند یا گردن رحم خود را تحت عمل جراحی قرار داده‌اند، بیشتر مستعد این دسته از مشکلات بارداری هستند.
علائم اغلب مبهم و نامشخص هستند. بیشتر زنانی که به نارسایی دهانه رحم مبتلا هستند، تصوری از نازک شدن یا کوتاه شدن دهانه رحم ندارند. مشخصه این وضعیت این است که بدون درد است. با این حال، برخی از زنان احساس فشار یا گرفتگی خفیف را گزارش می‌کنند.
نارسایی دهانه رحم با اندازه‌گیری طول دهانه رحم با سونوگرافی تشخیص داده می‌شود. این درمان ممکن است شامل استراحت در بستر، شیاف‌های واژن هورمون پروژسترون یا روشی به نام سرکلاژ باشد. سرکلاژ جراحی جزئی است که در آن نوارهای نخی محکم در اطراف دهانه رحم بخیه زده می‌شود تا آن را تقویت کرده و بسته نگه دارد. درمان نارسایی دهانه رحم به عوامل زیادی بستگی دارد، از جمله: طول دهانه رحم، سن حاملگی و بارداری‌های قبلی.

۵. قطع جفت از مشکلات بارداری

قطع جفت زمانی اتفاق می‌افتد که جفت قبل یا هنگام به دنیا آمدن نوزاد کاملاً یا به طور جزئی از رحم جدا شود. این جدایی به این معنی است که جنین نمی‌تواند مواد مغذی و اکسیژن مناسب دریافت کند. قطع جفت معمولاً در سه ماهه سوم بارداری اتفاق می‌افتد. علائم رایج شامل خونریزی واژینال، انقباض و درد شکم است.
در مورد چرایی وقوع این دسته از مشکلات بارداری پاسخ قطعی وجود ندارد. تصور می‌شود که آسیب‌های جسمی می‌تواند عملکرد جفت را مختل کند. فشار خون بالا همچنین می‌تواند به اتصال بین جفت و رحم آسیب برساند.
تعدادی از عوامل هستند که می‌توانند خطر ابتلا به قطع جفت را افزایش دهند. زنان باردار مبتلا به فشار خون بالا احتمالاً دچار پارگی می‌شوند. احتمال قطع جفت با تعداد و ماهیت بارداری‌های قبلی شما ارتباط نزدیک دارد. هرچه تعداد بیشتری نوزاد داشته باشید، خطر از بین رفتن کودک بیشتر می‌شود. از دیگر عواملی که ممکن است خطر قطع شدن جفت را افزایش دهد، سیگار کشیدن و مصرف مواد مخدر است.

مشکلات بارداری

۶. عارضه جفت سر راه

جفت سر راه یک عارضه نادر بارداری است که اگر جفت به قسمت پایینی دیواره رحم مادر بچسبد، و به طور جزئی یا کامل دهانه رحم را بپوشاند، رخ می‌دهد. این عارضه معمولاً در سه ماهه دوم یا سوم اتفاق می‌افتد.
با این حال، برخی از خانم‌ها در اوایل بارداری دارای جفت سر راه هستند. یک پزشک وضعیت را کنترل می‌کند؛ اما غالباً جفت بدون هیچ‌گونه مداخله‌ای به مکان مناسب منتقل می‌شود.
جفت سر راه در سه ماهه دوم یا سوم به وضعیت جدی‌تری تبدیل می‌شود. این دسته از مشکلات بارداری می‌تواند منجر به خونریزی شدید واژن شود. در صورت عدم درمان، جفت سرراهی می‌تواند منجر به خونریزی شدیدی شود که باعث شوک یا حتی مرگ مادر شود. خوشبختانه، بیشتر موارد این بیماری در اوایل تشخیص داده می‌شود و به طور مناسب درمان می‌شود.

۷. مایع آمنیوتیک کم یا زیاد

مایع آمنیوتیک کمک می‌کند تا جنین از آسیب در امان بماند. همچنین به حفظ درجه حرارت داخل رحم کمک می‌کند. کمبود مایع آمنیوتیک (الیگوهیدرامنیوس) یا مایع آمنیوتیک بیش از حد (پلی هیدرامنیوس) در برخی از عملکردهای طبیعی رحم تداخل ایجاد می‌کند. مایعات آمنیوتیک کم می‌تواند از رشد صحیح عضلات، اندام‌ها، ریه‌ها در کودک جلوگیری کرده و بر سیستم هضم تأثیر بگذارد. بیشتر موارد مایع آمنیوتیک اضافی خفیف است و مشکلی ایجاد نمی‌کند. در موارد نادر، مایعات زیاد آمنیوتیک می‌تواند باعث مشکلات زیر شود:

  • پارگی زودرس غشا آمنیوتیک
  • قطع جفت
  • زایمان زودرس
  • خونریزی پس از زایمان

کمبود یا زیاد بودن مایعات که از مشکلات بارداری می‌باشد؛ معمولاً در سه ماهه دوم که جنین شروع به تمرین تنفس و مکیدن مایع آمنیوتیک می‌کند، تشخیص داده می‌شود. برای کسانی که مایع آمنیوتیک کمی دارند، محلول نمکی ممکن است به درون کیسه آمنیوتیک پمپ شود تا به شما در کاهش خطر فشرده‌سازی یا آسیب به اعضای بدن کودک در هنگام زایمان کمک کند.
برای کسانی که مایع آمنیوتیک بیش از حد دارند، می‌توان از دارو برای کاهش تولید مایعات استفاده کرد. در بعضی موارد، ممکن است به روشی برای تخلیه مایعات اضافی (آمنیوروژنس) نیاز باشد. در هر صورت، اگر این درمان‌ها بی اثر باشند، ممکن است حاملگی ناشی از زایمان یا سزارین لازم باشد.

پره اکلامپسی

۸. پره اکلامپسی

پره اکلامپسی بیماری است که با فشار خون بالا و سطح پروتئین بالا در ادرار مشخص می‌شود. این مشکل معمولاً در اواخر بارداری ایجاد می‌شود، پس از ۲۰ هفته بارداری، می‌تواند در اوایل بارداری یا حتی پس از زایمان ایجاد شود. پزشکان مطمئن نیستند که چه عواملی باعث پره اکلامپسی می‌شود و ممکن است از خفیف تا شدید باشد. در موارد جدی، علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • سردردهای شدید
  • تاری دید یا از دست دادن موقتی بینایی
  • درد بالای شکم
  • حالت تهوع
  • استفراغ
  • سرگیجه
  • کاهش ادرار
  • افزایش ناگهانی وزن
  • تورم در صورت و دست‌ها

در صورت سردرد شدید، تاری دید یا احساس درد در شکم، باید سریعاً با پزشک خود تماس بگیرید یا به اورژانس مراجعه کنید.
برای اکثر خانم‌ها، پره اکلامپسی تأثیری بر سلامت کودک نخواهد داشت. با این حال، برخی از موارد پره اکلامپسی می‌تواند از دریافت خون کافی از جفت جلوگیری کند. پره اکلامپسی می‌تواند در مادر و کودک عوارض جدی ایجاد کند. برخی از عوارض عبارتند از:

  • رشد کند
  • وزن کم هنگام تولد
  • تولد زودرس
  • مشکلات تنفسی برای کودک
  • قطع جفت
  • سندرم HELLP
  • اکلامپسی یا تشنج

روش درمانی توصیه شده برای پره اکلامپسی، زایمان کودک و جفت است تا از پیشرفت بیماری جلوگیری کند. پزشک شما درباره خطرات و مزایای مربوط به زمان زایمان صحبت خواهد کرد. پزشک شما ممکن است انتظار داشته باشد که برای زایمان صبر کنید تا کودک بتواند بیشتر بالغ شود. در این حالت، نظارت دقیق برای اطمینان از ایمنی شما و نوزاد انجام می‌شود.
داروهایی برای فشار خون بالا (داروهای ضد فشار خون بالا) بعضی اوقات مصرف می‌شوند و می‌توان از کورتیکواستروئیدها برای بالغ شدن ریه‌های کودک جهت آماده شدن برای زایمان زودرس استفاده کرد. داروی ضد اسیر در بسیاری از موارد مصرف می‌شود. تشنج هم برای مادر و هم برای کودک می‌تواند یک عارضه شایع و جدی باشد.

زایمان زودرس

۹. زایمان زودرس

زایمان وقتی زودرس تلقی می‌شود که بعد از ۲۰ هفته و قبل از هفته ۳۷ بارداری اتفاق بیفتد. به طور سنتی، تشخیص هنگامی انجام می‌شود که انقباضات منظم رحم با باز شدن (گشاد شدن) یا نازک شدن (سوراخ شدن) دهانه رحم همراه باشد.
اکثر موارد زایمان زودرس خود به خود اتفاق می‌افتد. با این حال تا یک چهارم نتیجه یک تصمیم عمدی است. زایمان زودرس نیاز به توجه سریع پزشکی دارد. زنی که علائم زایمان زودرس را تجربه می‌کند ممکن است در حالت استراحت در رختخواب قرار گیرد یا برای جلوگیری از انقباضات به او دارو داده شود. در واقع بسیاری از آن‌ها به موقع زایمان می‏کنند.
مجموعه‌ای از عوامل خطر مرتبط با زایمان زودرس وجود دارد، از جمله:

  • سیگار کشیدن
  • مراقبت‌های ناکافی قبل از تولد
  • سابقه سقط جنین متعدد
  • سابقه تولد زودرس
  • دهانه رحم ناتوان
  • فیبروئید رحم
  • دستگاه ادراری و سایر عفونت‌ها
  • ترومبوز وریدی

ترومبوز وریدی لخته خونی است که به طور معمول در ورید پا ایجاد می‌شود. زنان در تمام دوران بارداری و زایمان و به ویژه پس از آن (بعد از زایمان) مستعد لخته شدن هستند. بدن توانایی لخته شدن خون را در هنگام زایمان افزایش می‌دهد و گاهی اوقات بزرگ شدن رحم بازگشت خون در قسمت پایین بدن را برای بازگشت به قلب دشوار می‌کند. ترومبوز وریدی عمیق بسیار خطرناک‌تر و بسیار کمتر شایع است. زنان در صورت ابتلا به لخته بیشتر در معرض این دسته از مشکلات بارداری هستند:

  • سابقه خانوادگی ترومبوز دارند
  • بالای ۳۰ هستند
  • سه بار یا بیشتر زایمان قبلی داشته‌اند
  • در یک تخت محصور شده‌اند
  • اضافه وزن دارند
  • در گذشته زایمان سزارین کرده‌اند
  • دود
  • بارداری مولار

بارداری مولار، ناهنجاری جفت است. این مشکل زمانی اتفاق می‏افتد که یک توده غیرطبیعی، به جای جنین طبیعی، پس از لقاح در داخل رحم تشکیل می‌شود. بارداری مولار که بیماری تروفوبلاستیک حاملگی نیز نامیده می‌شود، نادر است.

کلام آخر درباره مشکلات بارداری

بدن شما در زمان بارداری شروع به فعالیت‌های زیادی می‌کند. این فعالیت‌ها با تغییرات هورمونی همراه بوده و ممکن است مشکلاتی برای شما به وجود آورند. به طور کلی این مشکلات زیاد جدی نبوده ولی برای اطمینان باید با پزشک معالج درمیان گذاشته شوند.

یک دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا